Walpole

Het kostte ons 5 uur om vanaf Perth naar Walpole te rijden. Walpole ligt aan de Zuid-westkust van Australie, op 450 kilometer afstand van Perth. Het eerste deel vanaf Perth nog gewoon een 4 baans snelweg maar al snel gaat de weg over in een tweebaansweg. De weg wordt daarna steeds smaller en de laatste 150 kilometer reden we onafgebroken door aaneengesloten National Park, met een oppervlakte van heel Nederland. En het mooie is, er zijn hier (in de staat Western Australia) meerdere Nationale Parken van dat formaat. Maar.... ik schat in dat de staat Western Australia (WA) dan ook z'on 70 keer groter is dan Nederland. Naast WA telt Australie nog 6 andere Staten en Territories, dat geeft een goed beeld van hoe groot dit land is.
In de laatste 150 kilometer van onze reis, dwars door het nationale park waarbij de enige weg die er doorheen loopt een formaat ''landweggetje'' heeft, zijn er geen stadjes of dorpjes. Tanken en shopping hadden we dus gedaan in het laatste stadje voordat je het nationale park inrijdt, Manjimup. Onderweg, 150 kilometer lang, zijn we hooguit twee of drie tegenliggers tegengekomen. Op weg naar een zeer afgelegen plek dus dat Walpole. We hebben in Walpole een hutje gehuurd in de heuvels. Midden tussen de gigantische Eucalyptusbomen van honderden jaren oud. Inmiddels hebben we geleerd dat de Karri-Eucalyptus en de Red Tinglewoodbomen, die alleen in deze regio groeien, tot 400 jaar oud kunnen zijn. Het zijn vaak enorme bomen, meerdere meters in omtrek en tot wel 70 meter hoog. Terug in de oertijd, zo voelt het hier. Om onze hut lopen continu kangaroes, en verder tientallen vogelsoorten. Veel verschillende vogelgeluiden om ons heen, 24 uur per dag. Waarbij de magpies en de kookaburras, met hun harde gelach, het meest indrukwekkend. De stilte is hier oorverdovend, zeker na net een maand in hectisch Afrika te hebben doorgebracht. De tegenstelling is enorm. Van chaos naar orde en complete rust.
Van de vier dagen dagen dat we in deze cabin zitten, hadden we de eerste twee dagen helder blauwe lucht met veel zon. Puur geluk volgens de locals hier want de Zuid-westkust van Australie schijnt een micro-klimaat te hebben waar extreem veel regen valt (voor Australische begrippen, niet voor Nederlandse..) De regen valt voornamelijk in de winter, nu dus :-) De felgroene weides die we hier zien en de 70 meter hoge bomen ( die een meter water per jaar nodig hebben om te overleven) hadden een voorbode van moeten zijn m.b.t. het klimaat hier.
Lokale voorspellingen zijn uitgekomen want de laatste twee dagen heeft het hier erg veel geregend. We hebben gisteren gemerkt dat als de zon niet schijnt aan het begin van de dag, we niet alleen s avonds maar ook s'ochtends de kachel moeten aanmaken om goed op te warmen. Gisterochtend hebben we dat niet gedaan en om 11:00 uur zijn we compleet verkleumt van de kou in de auto gestapt met de verwarming vol aan. Pas na een half uur rijden waren we weer een beetje opgewarmd. Toen we vanmorgen wakker werden en we weer geen zon zagen, hebben we daarom meteen de kachel aangestoken. Daardoor is het nu warm genoeg om in de cabin dit verhaal rustig op te schrijven. We hoeven vandaag gelukkig niet de auto in te vluchten van de kou.

Op dit terrein staan in totaal vier cabins. Een van die cabins is af en toe bewoond door 'tradies', die al heel vroeg s ochtends naar hun werk gaan. Wij zitten hier daarom zowel s ochtends als 's avonds in complete rust en stilte. Geen enkel geluid van de bewoonde wereld. Een aparte ervaring die je in Nederland niet kunt meemaken. Misschien soms op de waddeneilanden stel ik me voor, maar dat heb ik daar zelf nog nooit mogen ervaren. Niets in vergelijking met wat we hier nu ervaren, met alleen het geruis van de Eucalyptusbomen. Daarnaast ook geen telefoonverbinding hier, geen internet, amper televisie-ontvangst (via antenne) dus zeer disconnected van de wereld waar ik normaalgesproken in leef. Ik heb gemerkt dat ik erg moest wennen aan die complete rust. Dat vergde de eerste paar dagen nogal wat aanpassingsvermogen. Ofwel de eerste dagen was ik nog naarstig op zoek naar dingen om te doen, maar.... ik merk dat ik al redelijk snel gewend ben geraakt (dag 3) aan deze nieuwe omgeving. Wel een mooie ervaring eigenlijk. Maar zeer af en toe mogelijk om mee te maken in je leven. Of in ieder geval in MIJN leven.

Nik

Australian beaches

We zijn inmiddels alweer een dag of vier in Australie. In Perth, West Australie. Ongeveer de meest relaxte stad van Australie in de rustigste Australische staat als het gaat om het aantal inwoners per vierkante meter. Het is hier in deze stad heerlijk rustig. Bijna niet voor te stellen voor een stad van 2 miljoen inwoners. Sydney, Melbourne en Brisbane, ook miljoenensteden, voelen voor mij aan als echte drukke wereldsteden: overal mensen om je heen, veel hoogbouw, cosmopolitan/ multi-cultureel, vervuiling, slumps, drugs, files, relatief kleine woonruimtes, criminaliteit, etc. Perth zal ongetwijfeld de nadelen van de grote stad ook kennen, maar ik voel me hier zeer relaxed. Alles is perfect georganiseerd, niet volledig volgebouwd, geen overdruk verkeer, een relatief een hoge welvaart en dus luxe, in vergelijking met de landen die we net hebben bezocht in Afrika) en vooral veel vriendelijke mensen (zonder uitzondering) en ....veel natuur. Mooie natuur.

Op dit moment zitten we in de suburb Scarborough in een hotel pal aan het strand. Zoals overal in Australie is het strand (of de ontelbare standen) mindblowing. Wij kijken vanuit ons hotel uit over extreem uitgestrekte stukken wit strand (tientallen kilometers) grenzend aan helder blauw en turqoise zeewater. Eventuele vervuiling lijkt hier een absolute non issue.

Na een paar dagen stormachtigweer is het vandaag strakblauw en dat houdt in een relatief felle zon (en dat terwijl het midden in de winter is). Honderden mensen wandelen in hun T-shirtje langs het strand. Temperatuur, een relaxte 22 graden. Voor mij komt hierdoor het 'Australie'-gevoel nu steeds sterker naar boven. Al zal het voor het ultieme Aussie-gevoel toch nog wel een graadje of tien warmer moeten gaan worden, maar dat zal in de periode dat we hier zijn zeker nog gaan gebeuren.

De inwoners van Perth lijken zich allemaal volledig bewust te zijn van deze 'blessed livestyle' met haar oneindige stranden, de veel mooie flora en fauna, de vele zon gecombineerd met een hoge welvaart. Er lijkt niemand te zijn die van deze combinatie niet voor de volle honderd procent geniet. Een beetje onwennig nog voor ons bij aankomst op het vliegveld (na een lange nachtvlucht) maar stukje bij beetje (elke dag weer steeds iets meer) passen ook wij onze levenstijl hier weer wat meer op aan: vriendelijkheid, meer tijd voor een praatje, relaxter en minder zorgen. De volle zee, de golven, het strand, de felblauwe lucht, het heldere licht en de overvloed aan ruimte, lijkt een natuurlijke transquilizer. Of... ligt dat gewoon aan dat lekkere Australische bier :-)

Nik

Een terugblik op Namibia (deel 1)

Veel mensen werken zich te pletter voor de vakantie, vertrekken zodra de vakantie begint, gaan zo snel mogelijk naar de plek van bestemming, om daar dan eindelijk 'te relaxen'. Dat relaxen is dan onwijs moeilijk, omdat je van overdrive in een keer pats boem stil staat. De veroorzaker van hartaanvallen, als alle adrenaline zomaar wegvalt. Dat laatste zal overigens niet zo heel vaak voorkomen, maar dat mensen compleet flippen op reis wel. Ze kunnen al dat verplichte niksen niet aan en er is geen Netflix om ze toch een beetje bezig te houden. Ons gebruik is daarom, of we nu enkele dagen of enkele maanden weg gaan, om nergens mee te haasten. We hadden echter wel een hectische tijd op ons werk voor de vakantie, dus direct stilvallen leek ons wat snel. Onze eerste bestemming Namibie was dan ook iets meer gepland dan we normaal gesproken doen. Dat het zomervakantie is in Europa speelde verder mee, omdat Namibie een popi bestemming is en Nik al in januari (!) dingen moest vastleggen. Zo lang van tevoren staat mijn hoofd nog niet naar de vakantie en kan ik absoluut niet bedenken waar ik 6 maanden later wil zijn. Met georganiseerde groepsreizen als leidraad om te zien waar het leuk of interessant was, had Nik een vol programma gemaakt, waarbij we bijna elke dag ergens anders waren. Vandaar dat erover schrijven er nog niet echt van gekomen was.

Ik had een beetje opgezien tegen elke dag een paar uur rijden, maar Nik had gelijk: het rijden was eigenlijk het hoogtepunt. Nik vond het al leuk om met een grote Toyota Hilux 4W over gravel en dirt roads te crossen. Dat vond ik vaak ook wel geinig, al weet ik nu wel zeker dat we nooit Dakar gaan rijden. Daar rijden ze met 200 km/uur over de wegen waar hier 60 km/uur het maximum is. En dat lukt alleen met een goede 4W drive, met een hoge clearance en goede banden. In elk geval de goede auto gehuurd, van een paar Britten hoorden we dat ze met hun gewone personenauto bijna elke dag wel een lekke band hadden gehad. Hebben wij geen last van gehad. Daardoor konden we, en ik vooral als bijrijder, optimaal genieten van het schitterende, extreme, voortdurend afwisselende landschap. Een van de mooie dingen van Namibie zijn de eindeloze vergezichten, het grote niks (ben ik dol op), en de continu veranderende kleuren. Er is gele, rode, witte, zwarte en grijze grond. Er zijn rotsen, duinen, duinen die eruit zien als rotsen, heel veel zand. We zijn door een flink stuk van de Kalahari getuft, wat net zo spannend en exotisch is als het klinkt. Het klinkt naar jongensboeken zoals de Bob Evers-serie, en ik had nooit gedacht dat ik 'later' zelf op zulke plaatsen zou komen. But there you go.

Vooral de stukken met gele en rode grond deden ons erg aan Australia denken, al was de vegetatie anders. De indruk was toch hetzelfde, mede door de droogte en de stekelige struikjes. Het had zo Alice Springs kunnen zijn, of de ACT in de zomer. Het was in elk geval heel anders dan ik me herinner van Zimbabwe, 20 jaar geleden. Daar waren we wel in de lente, dat kan schelen omdat de jacaranda's net in bloei stonden en de baobabs blaadjes kregen. Namibie was voornamelijk dor en droog, behalve op de Spreetshoogte pas, waar op 1500 meter hoog de wereld ineens weer begroeid is met boompjes en struiken.  Overal zie je de gigantische commune-nesten van de 'sociable weaver', sommige zijn zelfs op elektriciteitspalen gebouwd. Qua verhouding tot de vogel komt het overeen met ons en een kathedraal. Hoe doen die beestjes dat?

Lucienne

Mauritius (deel 2)

We zitten inmiddels alweer bijna een week op Mauritius. Toen we hier net aankwamen zag het er in mijn ogen redelijk westers uit (shopping-malls, internationale winkelketens, etc.) maar inmiddels hebben we hier de 'local experience' volledig ervaren. Het deel van het eiland waar wij zitten, het zuid-westen, blijkt juist nog redelijk onaangetast door westerse invloeden en toerisme. Het lokale leven overheerst het toerisme met een ratio van 90% tegen 10%. En dan nog zit die 10% achter slot en grendel, ofwel, veilig opgeborgen in een luxe resort met een All-inn package deal. Niet nodig dus om maar 1 stap buiten het resort te zetten. Twee dagen geleden zijn we met de lokale bus naar het plaatsje Bel Ombre gereisd en hebben daar de meest luxe resorts - en haar bezoekers - mogen aanschouwen, beide gelegen aan en op de meest prachtige beaches van dit eiland. Wij (niet-Mauritians) bleken ons echter beter thuis te voelen al tourende in de lokale bussen door de tropische delen met dichtbegroeide groene bossen (jungle), mangrove, suikerrietvelden, begroeide zwarte lavasteen rotsen, chaotische dorpjes, luxe huizen en golfplaten hutjes, kampvuurtjes (veel vuurtjes!!), loslopende huisdieren, kapotte wegen, grillige bergen, oude vulkanen en natuurlijk overal om ons heen de witte stranden en de felblauwe en turquoise- groene zee.  IN de bussen zelf was het niet altijd even relaxed overigens, want op sommige uren van de dag zitten deze prop prop en propvol. Veilig naast elkaar zitten zit er dan helaas niet in. En, na vier dagen rondgetoerd te hebben in verschillende soorten bussen, hebben we welgeteld slechts twee verdwaalde toeristen in de lokale bussen gezien. Waarschijnlijk dronken Engelsen, of in ieder geval zagen ze er zo uit. Wij ook waarschijnlijk aan hetbeinde van een reisdag, maar dat terzijde. Wij waren, al zittende in deze bussen, dus absoluut een bezienswaardigheid. Ook voor toeristen overigens, als onze bus hen met maniakale vaart passeerde. Geen bezienswaardigheid dus op het eiland, maar wel IN de lokale bussen. Mauritiers zijn gelukkig erg vriendelijk en dus in tijden dat de bus niet geheel 'opvouw'vol zat, heb ik me absoluut relaxed gevoeld. Een geweldige (culturele) ervaring. Steeds maar weer intdekkende nieuwe gewoontes. De meeste locals zijn zeer bereid om je te helpen. En gelukkig spreken we aardig Frans, want anders zouden we het hier soms toch wel wat moeilijker hebben gehad. Ofwel, kom je op je geplande bestemming aan? Of, nog belangrijker, kom je nog wel terug op de plaats waar je gestart bent? Iedere dag weer gelukt gelukkig. Lucienne heeft hier een groot aandeel in gehad om dat vooral zij, dapper, op iedere Mauritian afstapt om de nodige info te verwerven. Bij mij begon dat vandaag pas wat te komen , na 4 dagen local island-ervaring. Ik merk dat ik me hier nu erg goed thuis begin te voelen en, ondanks de "in mijn ogen" chaos en armoede om me heen, merk ik op dat de bewoners van dit eiland met recht de LUCKY people genoemd mogen worden, naar de slogan van dit Paradise eiland. En dat om de redenen die ik hierboven al heb genoemd, met als aanvulling het heerlijke weer (in de winter) en de veelvuldige en intensieve sociale omgang op dit eiland. Iedere dag om 15:00 uur stipt zitten de stranden helemaal vol met grote pick-nickende groepen Mauritians van alle soorten: Moslims, Christians en Hindoes. Vaak met een Indisch uiterlijk, maar meestal Afrikaans. Blanken komen we in de local areas maar zelden tegen, maar in het geval dat, dan zijn het vaak verwaalde oudere Hippie-Europeanen (vaak Frans) die hier al jaren wonen, en voor wie het relaxte eilandleven al volledig eigen is geworden. Ik vraag me af hoeveel tijd het mij nog zou kosten voordat dat bij mij het geval zou zijn? Verassend snel schat ik in.

Nik

The tropics (foto's)

View from appartment at La Gaulette, Mauritius (foto)

Het wilde westen van Mauritius (deel 1)

Gisteravond zijn we geland op Mauritius na een relaxte vlucht vanaf Johannesburg. Alles is relaxed geweest op die luchthaven in Zuid-Afrika. De mensen zijn er vriendelijk en vrolijk. De security en paspoort check zijn in Johannesburg zo gepiept, en we vlogen met het nieuwste toestel van Air Mauritius, voorzien van alle nieuwste electronica en van volop ruimte!!

Bij aankomst op Mauritius -om kwart over 7 'savonds - bleek het Chinese staatshoofd Xi, net te zijn geland. Iedereen hier in rep en roer met als gevolg dat wij (150 passagiers) na de landing nog een extra uurtje in ons vliegtuig werden opgesloten, uit veiligheidsoverwegingen werd ons gemeld. Toen we eindelijk werden bevrijd, zijn we rechtstreeks in een nieuwe wachtrij beland en hebben daar gezellig nog een uurtje gewacht voor de paspoortcontrole. Island tempo, zodat we sowieso weer ruimschoots hebben kunnen voldoen aan de gebruikelijke wachtuurtjes die je maakt op iedere reisdag.

Answar, de eigenaar van het appartement dat we hier huren, bleek na al die vertraging, gelukkig nog op ons te staan wachten in de aankomsthal. Heel goed dat ik dit keer vantevoren al een prijs (voor de taxi-rit) had afgesproken. Ongetwijfeld een hogere prijs dan de lokale, maar........hij stond nog op ons te wachten gelukkig. En misschien juist wel om die reden.

Mijn eerste indrukken van Mauritius waren die van ontwikkeling. Veel auto's. Grote auto's. Grote wegen, zelfs een stukje snelweg. Grote shoppingscentres met de grote en wereldwijd bekende Amerikaanse ketens. Wat me ook opviel was hoe alle auto's hier enorm hard rondscheuren. Het lijkt hier overal op een racebaan. De wegen zijn niet goed berekend op dit gedrag- dat ik niet echt had verwacht op een zeer relaxed tropic island- dus het heeft veel weg van het 'wilde' westen.
Aan de andere kant (van de scheurende opgepimpte auto met dronken jongeren erin) heeft Mauritius in mijn ogen een ongekende natuurschoonheid van groen-blauwe zee, tropische bomen en bloemen en mooie groene bossen op dichtbegroeide bergruggen.
Daarbij een mix van culturen, met (op het eerste gezicht) de Franse en de Britse, de Indiase en de Pacific Islander cultuur met een duidelijk Afrikaanse tint. De meeste gesproken taal is het Frans-Creools, de geschreven taal is Frans en Engels en de officiele taal is Engels. De meeste mensen die je ontmoet zijn van Afrikaanse en Indiase origine, en de Islander cultuur die we tot nu toe hebben getroffen (we zijn hier pas een dag) is die van dronken rondscheurende locals. Maar....ongetwijfeld zullen we hier ook nog veel meer positieve aspecten van de local island cultuur gaan aantreffen. The pace of life bijvoorbeeld. To be continued.

Answar meldde ons dat de Moslims, Hindoes en Christenen vredig samenleven op dit eiland. Dat is sowieso al een zeer positief punt. Toen de eerste Europeanen (de Nederlanders) hier aankwamen in de 16e eeuw was Mauritius nog niet bewoond door mensen.
Ook het weer hier is zeer positief. De tropen in de winter: zacht, veel zon en zo'n 25 graden Celsius, zowel in de dag als gedurende de nacht.

Een mooi uitzicht vanaf ons appartement uitkijkend op een rustige zee met in de verte een rif en tussen strand en 'outer' rif, veel local vissers. Naast ons vooralsnog zeer drukke buren. Local Mauritians gelukkig, en niet de verwachte toeristen. Nu hopelijk veel uitusten in de aankomende week. Nog herstellende van een zware voedselvergiftiging in de laatste nacht in Namibie, en de 10 opeenvolgende en zeer drukke reisdagen.

Nik

First impression of Namibia (foto)

Over leven (vlucht vanaf FRA)

Gisteravond zijn we in Frankfurt op een overvolle vakantievlucht gestapt, naar Namibie. Nokkie vol met opgewonden Duitsers. Terecht want de bestemming van de vlucht is subliem. Pracht natuur, rust, veel zon en vriendelijke mensen in Windhoek, de hoofdstad van Namibie. Het was alweer een tijdje geleden dat we een lange vlucht (11 uur) hadden gepakt. De ongemakken van dergelijke vluchten waren bij mij daardoor alweer wat op de achtergrond geraakt. De vlucht vertrok om 20:10 uur dus dat betekent automatisch een nachtvlucht, of eigenlijk ‘een nachtje slaap overslaan’. Daar stelde ik me dan ook op in. Iedere minuut dat je slaapt of doezelt is mooi meegenomen. Waar ik me niet goed op had ingesteld was dat het een ‘Duitse vakantie-’ vlucht was. Logisch, want midden in de zomervakantie. Drukker kun je het niet krijgen en luider ook niet. Nederlandse vakantievluchten zijn vast geen steek beter, maar bij deze vlucht werd enorm veel gebrald, gedronken (gratis bier en rode wijn) en geprutst aan je stoel. Want, zo bleek, de tv-schermen werkte niet op deze vlucht (waarvoor tijdens de vlucht zeker 100 maal excuses van de vriendelijke stewardes van Air Namibia) en het koste onze dronken achterbuurman zeker 2 uur- na start van de vlucht -om uit te vinden dat het dan dus ook niet hielp om achterelkaar op allerlei knopjes aan de achterkant van onze stoel te rammen (uit frustratie). Lucienne was heldhaftig- na lang geduld gehad te hebben- en sprak onze brallende achterbuurman vriendelijk (maar streng) aan. Ikzelf heb slechte ervaringen met dronken Duitse passagiers na een bijna vechtpartij in de wc op een vlucht van Fiji naar Hawai, precies 20 jaar geleden. was blij dus met deze veel effectievere aanpak. Het drinken ging wel gewoon door, net als het praten, hard praten en bijna schreeuwen (precies in die volgorde). Helaas, zelfs na twaalven waarna automatisch het cabine-licht wordt gedempt in de hoop dat de meeste passagiers rustig zullen gaan liggen rusten. Al dan niet als direct gevolg van de hoeveelheid alcohol die inmiddels is achterovergeslagen. Kortom, geen slaap, dat had ik al snel in de gaten. Zelfs geen enkele minuut. No worries, daar kun je je gewoon op instellen heb ik gemerkt. Na een paar halfslachtige pogingen om wat te slapen gooi ik het tussen mijn rug en nek opgefrommelde kussentje van mijn schouders, gooi het op een vakantievlucht overbodig beschikbaargestelde slaapdekentje van me af en ga (in het begin nog wat chagarijnig) uit het raampje staren naar het pikdonkere Afrika. Dat bleek eigenlijk het beste deel van de vlucht en zou dat zou ik voor geen goud gemist willen hebben. De start hiervan was toen we vanaf de Middellandse Zee (Mittelmeer) Algerije binnenvlogen. Het was inmiddels al donker maar in de verte (ik zat aan de westkant) kon ik nog net een mooie sunset meepikken. Daarna (wat is Algerije groot!!) Niger, stukje Nigeria? en Centraal Afrika. Aan de route zie dat ik inmiddels al aardig wat uurtjes gefascineerd uit het raam heb zutten turen. Gefascineerd omdat het aantal lichtjes dat ik zag geleidelijk steeds verder afnam. Het is dan mooi om te fantaseren wie en wat er leeft in dat grote zwarte gat daaronder met nog maar heel af en toe een lichtje. Natuurlijk schiet de armoede door mijn hoofd die zich op 10 kilometer onder me afspeelt op dat moment. Deze gedachten met dank aan de vele aandacht die er de laatste jaren in Europa is besteed aan het zogenoemde migratie-‘probleem’ aan te kaarten. Maar ook probeer ik me in te denken onder welke klimatologsiche omstandigheden men hier beneden leeft. Zeker warmer dan de onaangenaam warm aanvoelende temperatuur in het vliegtuig op dit moment. Zal zijn vanwege de opgewondenheid van de aanwezige passagiers. Maar natuurlijk ook, onder welke geologische omstandigheden leeft men daar beneden. Natuurlijk we vliegen een groot deel van de omschreven route over de Sahara, maar langzamerhand verandert dit in een tropisch regenwoud. Vandaar waarschijnlijk het afnemende aantal lichtjes. Wonen er meer mensen in de woestijn dan in de jungle? Anyway, beelden van bosjesmannen en grote kookpotten schieten door mijn hoofd. Ik verkeer blijkbaar na enkele uren toch al half tussen dromenwereld en de echte wereld. Heb ik dan toch al wat gedommeld? Half 4 inmiddels, het blijkt eigenlijk al muisstilte te zijn in het vliegtuig. De alcohol heeft hier een positieve uitwerking gehad op de meeste passagiers blijkt (inclusief mezelf?). Om 5 uur gaat het licht aan, ontbijt wordt geserveerd. Iedereen wordt wakker, inclusief ikzelf. Met als voordeel dat ik vanaf Angola de vlucht (en mijn fantasie van haar bewoners) weer met mijn volle aandacht (en verstand) meemaak. Dan wordt de daling ingezet, Namibie, eindelijk. Ik hoef niet meer te dromen van bovenaf, over een paar minuten kan ik de bewoners van dit land met eigen ogen gaan aanschouwen.

Nik

Starting new journeys

Today is graduation day for our bachelor students. We will celebrate their achievements with their parents, grandparents, and friends. They have crossed the finish line, that seemed so far away four years ago. But of course this finish line does not mean the end of their story. It signifies the beginning of their life as a communication professional, ready to take on new challenges.


For us this day also marks the beginning of a new journey, our sabbatical. Everything has been taken care of at home, all that is left to do now is pack. Which usually comes down to piling stuff onto the bed, taking away half again, then stuffing the rest in our true and tested back packs. 20 years ago we made our first 'round the world trip' with these then brand new packs, starting in Zimbabwe. I immediately fell in love with the blossoming jacarandas there. This time our first stop is Namibia: can't wait to renew the experience of seeing wild life, smelling the African bush, seeing baobabs, and enjoying the sounds of crickets and cicadas. We'll keep you posted!

TT#8 Countries I like

Thirteen Things about countries I like 1. The Netherlands, because my family lives there. And the best cheese comes from the Netherlands, as everybody knows (besides the French). 2. Australia, because of the wide open spaces, the many hours of sun and the awesome wildlife. 3. Spain, because of the flamenco (I love to dance the flamenco), the tapas, the beautiful cities and the Sierra the Gredos. 4. Costa Rica, because of the fantastic wonders of nature and the friendly people. Not for the food, which is mainly rice, black beans and egg or chicken. Breakfast, lunch and dinner. But who cares, when there are vulcano's to visit, canopy walks to make and slots to find? 5. Ireland, because the Irish are the friendliest people in Europe and the country is all lush green hills and rocky cliffs, surrounded by wild sea. Did I mention the Irish pubs and the catchy music? 6. Scotland, because of the awe inspiring mountains to hike in, Edinburgh and Inverness, the great Aberlour whisky, blokes in kilts, bagpipes and the best English accent. I must have been Scottish in a former life. 7. Norway, because of the vast emptiness, the fjords, the best hikes and Knivskjelodden. 8. Finland, because of the sauna's, the snow and the hot lunches. 9. Slovakia, because of the Male Fatra and the High Tatra and all the other mountains to hike. Nice people, not a great kitchen, unless you like schnitzel and cabbage every day. 10. Zimbabwe, because of the enormous amount of wildlife and the most beautiful jacaranda's I have ever seen anywhere. 11. Fiji, because of the guys in sulu's, the gorgeous food, the colourful corals and fish and the lush rainforests. And the seasnakes can't bite, or so they tell you (I have my doubts on this). 12. Belgium, because of the 24 screen cinema in Antwerp, the Belgian fries with tartare sauce and the nice language. 13. Canada, because of the Rocky Mountains, Vancouver Island and the fabulous hot springs. Can we do 26 instead of 13??? Could easily go on for a bit here. :-) Links to other Thursday Thirteens! 1. Tink 2. ancsweetnsassygal

Get the Thursday Thirteen code here!


The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!

View More Thursday Thirteen Participants

TT#7 To TT or not to TT

Thirteen Things about not TT-ing Yes, I have not been TT-ing for a few weeks and here are the reasons why, in green of course cause it is almost St Paddy's Day. 1. The last time I tried, I was working for over an hour listing my 13 biggest frustrations, when after no. 10 I apparently pushed a wrong buttong, so the whole thing was gone. Talk about frustration: that totally did it for me. Aaaaaaaaaaaaaargh!! &*^%$(!!! So, no 13 then. Only later it occurred to me I could have only done the last 3 and explain why there were no first 10. More frustration in retrospect! This time I save this post as a draft every 10 minutes. 2. The week after I was still cross with myself, the computer, blogging in general and TT-ing in particular, so no TT. 3. Then I was way to busy starting up the new semester at uni. Even lectures I have given before still take a surprising amount of time to prepare, due to my stupid inhibition to always try and make it better than it was the first time. Years ago I was taking a course in 'teaching for higher education' and one of my fellow students proudly mentioned that he had been teaching the exact same course for 10 years now, same material, books, jokes and all. Needless to say this left me stunned for a minute. After which I just had to ask why he thought this was something to be proud of. After which followed a heated discussion. Why can I never keep my mouth shut at appropriate times? (maybe a good topic for another TT?) 4. Let me think what my next excuse was, ah, being away for the weekend. In my time zone I cannot get started on the TT until Friday, because during my Thursday it is not opened up yet. And Friday is almost weekend, so when going away. (Bit weak, isn't it?) 5. I had spend so much time online for work and study, that just the thought of getting behind the computer to do some blogging made me feel tired and totally not in the mood. And then I thought: well, nobody is reading it anyway, so why bother? I know, I know: write and thou shall be read (and at least the opposite is true). 6. Gee, when I started this one I thought I had lots of great excuses for not being here doing this, but it turns out te be a rather meagre lot. Hm, I felt out of touch for a few weeks and had a hard time getting back in. But hey, here I am. :-) 7. I am reading this great book by Adam Williams, The Palace of Heavenly Pleasure, that I wanted to finish first. And no, I haven't yet, but this weekend will be the moment that I know how the British will end up in China (probably dead). 8. Friday last when we came home we found my cousin from the Netherlands on our driveway, sleeping in his car after driving for 25 hours. Lots of catching up to do and we had to show him the good side of Canberra/Australia. That was great by the way, cause we felt like we were on a holiday too, at least until Monday morning when we had to get to work, while he was lazing around, reading books and soaking up the sun. But again, no TT-ing time anywhere to be found. He is packing up as I am typing this, headed for the Snowy Mountains. 9. I just did not have any inspiration. Every week I'm totally amazed by people who come up with these really original TT's. Love Tinkerbell's this week: 13 things in my purse. I've seen it in a magazine once, photo's of what women carry (read: drag) around in their handbags. Unbelievable and yet familiar at the same time. I wonder how many women do also carry around their hubby's stuff (because he doesn't want to be found dead with a purse or handbag): keys, wallet, phone, etc. "Hey hon, could you put this in your bag???" Big sigh, because you know it is no use to ask why he cannot just get his own bag and carry his own stuff around. 10. Uh, maybe we can shrink this to a Thursday Ten?? You could still keep the TT going ..... 11. Seriously though, I think the 'feeling out of the loop' thing does count for a lot of not TT-ing on my part. I don't feel I belong to the incrowd yet and I am sensitive about that. As a kid I was often an outsider and it doesn't take a lot for me to feel like that again, as I realise now. But it is all in my own mind, right? NLP and all that. Just keep on going and see it as an exercise in expressing myself on the web. 12. I spend lots of time going to the physio, then a sportsphysician, then the physio again, for 2 unrelated injuries that just drag on forever. One since April and one since October. Take it from me: if people tell you to be patient, go to a physiotherapist instead and start getting better earlier and faster! 13. The main reason I do sit down now, although I should be preparing my lecture for next week and could easily defend not having the time, is that I love the way the TT-thing is forcing me to write in English and stretch my brain a bit. Make that a lot. So there you have it. Links to other Thursday Thirteens!1. Selena Kitt 2.Kathy 3. Cutie Some people did not leave a link, so I have no clue how to add them??

Get the Thursday Thirteen code here!

The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!
View More Thursday Thirteen Participants

TT#6 Letting go

Thirteen Things about letting go Being able to let go is not my strong suit. 1. I have a really really good memory, so just forgetting is not an option. My earlies memories are from age 3, so there are a zillion of them by now. 2. If you believe in star signs, I can blame the fact that I'm a Cancer. According to the books they can never let anything just go, be it old theater tickets or old friends. I must say that sounds like me. I used to collect everything, bar my nail clippings, just to hold on. Explanation for that would be the fact that lots of things changed in my youth that I did not want to change, but over which I had no control what so ever (you know: moving all the time, parents divorcing, schools you attend, etc), so I sort of got attached to things instead of people. Before emigrating to Oz though, I had to get rid of loads of things, so I guess that worked rather therapeutic. ;-) 3. Although I do hold on to memories, friendships, etc, I definitely do not bear grudges. I'm not vindictive and can rather easily let go of misunderstandings and fights, as long as the other party says 'sorry' too. 4. As a kid and teenager I often felt like Remi, because I didn't fit in well. My parents were weirdish hippies and I was way to smart. That's probably why I wanted to keep all the friends I had for ever and went way too far in order to keep them. 5. I'm quite protective of the people I love and rather keep them safe, so I don't want to let them go out and face the scary world. 6. If I really want something, I'll keep on going until I get the result I planned. Letting go of the dream is just not an option. That is how I managed to finally get work here in Oz: kept on 'harrassing' people until they hired me. :-) 7. As you might imagine, I'm a really good money saver. I'm not very stingy though, I just decide carefully on what to spend the money. Good causes are travelling, doing something with family or friends, studying and good dance classes. 8. After a semester, I want to keep in touch with all the students, because I got really interested in them and what they want from life and how they are going to get it. I know that is impossible, so I have to let go. Whenever I come across one accidentally, e.g. when I stumble on an ex students blog or meet them in a pub somewhere, I really like to find out how they are doing. 9. Books that I read and liked used to be kept. So I ended up with thousands of them, cause I'm an avid reader. The migration, as mentioned, forced me to get rid of lots of stuff. Also books, because it wasn't quite fair to stuff up other peoples houses with my things. About 20 moving boxes had to go. I gave away all my children's books to friends with kids and sold the rest. Heartbreaking! Now I mostly borrow books in the library, saves the trouble. 10. I love the internet, because it enables me to keep in touch with lots of friends, old colleagues, old teachers, family, new friends, etc. Love it! Won't let go of my laptop as of yet. 11. As to other things, I get attached to certain brands for certain things and I really hate it when, once again, I seem to be the only one that likes it, so it goes of the market. Favourite deodorant: gone! Favourite shampoo: gone! Favourite bra: not for sale in Oz, only in Europe. And so on. Very irritating to be made to let go of preferred niceties. I would be one of those 'loyal till death' customers, if only marketeers would give me the chance! 12. I still cannot really let go of weight. Weirdly enough I loose weight as long as I don't pay attention to it at all. As soon as I realise that I lost weight, something miswires in my brain, I start paying attention to what I eat, exercising, etc and bingo: I gain the weight back. I wish I could let go of my last bit of my eating disorder for ever. 13. Since I embraced the TT meme, I have to stick with it. Damn! Links to other Thursday Thirteens! 1. Skittles 2. Di 3. Bubba 4. Geggie 5. Sunflower 6. Gabrielle 7. Tink (leave your link in comments, I’ll add you here!)

Get the Thursday Thirteen code here!


The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!

View More Thursday Thirteen Participants

TT#5 Korea

Thirteen Things about Korea Back from the holidays and all ready to tell you why you really should go and visit South Korea: 1. It is a beautiful country. Lots of fantastic nature parks, in which you can stumble upon rock carved budha's, little monasteries or 'just' a big grey squirl or black and white woodpecker. 2. The Korean people are really proud of their country and go out of their way to help you and give you a great impression of Korea. Total strangers helped us found a place to stay (which took up to 1,5 hours at one point), took us to nice restaurants (and wanted to pay) and gave us guided tours of the city. Out of niceness, not for money or anything else. Can you believe that? It is true! 3. Seoul is like New York, only lots cheaper: vibrant, exciting and with lots of good shops, hip bars and good food. Even I, a notorious non-shopper, found an interesting store: a mega mega mega bookstore, which also had quite an English collection. 4. Public transport is great, maybe not as excellent as in Singapore, but still very good. In Seoul the trainstations are also mentioned in English, which is nice, because learning the Hangeul script properly takes a little longer than a week. There is a train station close to almost every place of interest, ranging from the Olympic stadium to the grand royal palace. If you take a wrong exit though, as we did a few times, it might still take you half an hour to get to the actual sight. :-) 5. There are, thanks to the Olympics, clean public toilets everywhere, for free. In the Netherlands you have to pay for every toilet, if there is any at all, and then they are mostly dirty. And don't ask if you can use the toilet from a shop or pub, because they will assertively say 'no'. 6. Did I mention the food? We really loved the food. Some people can't get charmed by the kimchi (peppered cabbage), but that is only a side dish and one of many at that. Mostly you end up with at least 4 different dishes on your table, to accompany your sticky rice or noodles and you can spice up the food to your liking with peppers, garlic and other interesting stuff. Lots of veggies and the right type of fat too. You won't get fat in Korea, as long as you don't go to Maccas. 7. Koreans are internet crazy: almost every hotelroom gives you free internet. In your room. 8. They are also mad about tv, judging on the size of the flat tv screens in the hotelrooms: mostly they are about the same size as the double bed. Compared to our 15 inch screen at home, that was shocking! 9. All hotels, restaurants, etc, serve clean drinking water, so no worries about getting travelers diarrhoea. Drink to your hearts content. 10. Korea boasts amazing teashops, with serve totally different teas from anywhere else. If there is no-one on the streets around 4 p.m., have a look in a teashop. That is where everybody relaxes with a big cup of spicy or relaxing tea, accompanied by little rice cakes. The cinnamon and jujube tea were especially tasty, but also the pear tea was yum. 11. The traditional Korean building style is still used in new buildings and it is very charming. The big skyscraper apartment building are not my cup of tea, but considering there are over 10 million people living in Seoul, they need them. If you go out into the country though, you'll see the traditional style everywhere. 12. Koreas has a lot of World Heritage sites to visit and enjoy. Bulguksa temple in Gyong-ju is recommended (4 hours by train south of Seoul). 13. If you would like, you can get the most peculiar things on markets to spice up your lovelife, get your brains to work properly or cure/prevent about any disease. We did not personally try the grounded snakes, but they looked impressive. Links to other Thursday Thirteens! 1. (leave your link in comments, I’ll add you here!)

Get the Thursday Thirteen code here!


The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!

View More Thursday Thirteen Participants

Guus was here

Guus Hidding, football coach, is a national hero in South Korea. If you have the same nationality as Guus, they like you on the spot. And it is easy to find the good restaurants in Seoul: those are, of course, the ones that Guus has frequented during his time in Korea. Easy peasy.

Kookaburra

You hear it, but where is it?

TT#4: Idiosyncracies

Thirteen Things about myidiosyncracies 1. The only soft drink I really like is no sugar cola. It may be called 'diet', 'max' or 'sugarfree' and it can be any brand (low price determines the cola of choice when shopping). My very favourite though is Diet Coke with Lime, from the nestor of cola. 2. If there is a mirror, or a window for that matter, I have to look in it. My left side is slimmer than my right side. Isn't that weird? 3. I have to put on my seatbelt before driving away. Without it I feel naked. 4. I cannot get used to bike helmets. I find them silly, sweaty and totally nonsens if you're over, say, 10 years old. They mess up your hair too. As soon as I say this, people start with the stories when a bike helmet saved their life, but I have done without one for 35 years (and fallen numerous times and never hurt my head) and I'm not convinced. The only reason I wear one is because if caught without, you loose points on your drivers license. (How stupid is that? I always were my seat belt and never drive drunk or speed!) 5. I have to check my email everyday. I'm quite dissappointed if there is none. 6. As soon as I hear the unmistakable sound of the postie (government motorbike), I have to walk to the mailbox and check. I hate it when the only thing put in is some stupid commercial stuff. 7. If I start reading a book, I have to finish it. In proper order, no peaking on the last page. Even if I don't like it. 8. I don't like to eat with my hands. I prefer cutlery, even for a sandwich, or chopsticks if must be, but no grabbing with bare hands. Even as a kid, I never wanted to hold a cookie, especially not chocolat ones: my mother had to keep it and I would have bites from it. I have adjusted in the sense that I do eat with my hands when appropriate (prawns, fries, when in Africa), but I still don't enjoy it. 9. If I think someone has a nice shirt on or something like that, I'll alway tell them. I love paying compliments, but only when sincere. No lies, unless asked for (you're not putting down irreversable breast implants or face lifts of course). 10. When I'm nervous, I talk. A lot. 11. I will never let myself be beaten by a machine. I'll use the manual, call the helpdesk, ask a friend: whatever it takes to conquer the thing. Be it a computer, a phone, a DVD recorder, a new weblog program or an oven. 12. I love wind, breeze, storm, only not too much when riding my bike in opposite direction. Walking is fine though. 13. I'm totally smitten with kangaroos. Everytime I see one,and that is quite often, I love them. They are just too cute! At night you have to be very careful, so you won't kill one on the road. On the other hand, roo mince meat is nice. Forget about the sausages though! Links to other Thursday Thirteens! 1. Stacey 2. Mar 3. Caylynn 4. Tinkerbell 5. Ktcat 6.Aquariandragon 7. Tug 8. Danno (leave your link in comments, I’ll add you here!)

Get the Thursday Thirteen code here!


The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!

View More Thursday Thirteen Participants

TT#3 Australia

Thirteen Things I love about Australia 1. The light here is always very very bright, summer and winter, so even if the days are not that long, it is easy to get your required dose of light. No more winter depressions! 2. Nature is awesome. Although the Netherlands has deer, wild hogs, seals, rabbits, all kinds of rodents, fish and birds, it is not quite the same. For instance, you can spot kangaroos here daily, whereas it might take you years to find a wild deer. The hundreds of different birds, the roos, the iguana's, the camels, the echidna's, the koala's, the wombats, the crocodiles, the whales, etc, etc. I must admit the spiders are either too big or too deadly. So are the snakes. We're trying to avoid them. 3. There is just so much space here! You must come from a really crowded country, as I did, to fully appreciate this vast emptiness. The endless rainforests, the endless coastal line with empty beaches, the immense desert. As I said: nature is awesome. 4. Fruit is so much better than in cold Europe. The farmers market on Saturday provides you with fresh seasonal produce for a few dollars and it tastes all great. Since the cyclone earlier this year, the banana's have been 13 dollars a kilo, so we're missing out on those, but everything else: fantastic! 5. Veggies are rather interesting. Even if they have the same name, like spinach, it is a totally different species than what we were used too. Makes you creative while cooking. 6. There are a lot more Asians here and so there are lots of good Asian supermarkets and Asian restaurants. Thai, Indian, Malay, Singaporean, Korean, (vegetarian) Vietnamese, Chinese ... you name it, it is there. And not for posh expensive prices as in Europe. Am I to focused on food here??? 7. If a public holiday falls in a weekend, you get the next Monday off .... 8. We learned how to grow veggies here, because our cousin has an organic veggie plot. So, now I know what rocket salad looks like while still growing and I can tie up broadbeans and harvest cherry tomatoes. Weeding is a bit tricky, because some veggies I might classify as weeds. But I'll learn. 9. Every park here has free BBQ's and there are clean public toilets everywhere. Very relaxed when you want to spend a day outdoors, but don't want to rough it. Or if you're with people who need to pee often, e.g. while being pregnant. 10. People are actually quite relaxed in sharing things as public BBQ's. You get into friendly conversation instead of having to fight for you half hour. If lucky, you get advice on how to cook your sausages too. 11. I like the houses here, because they are mostly groundlevel and surrounded by gardens. The fact that most Aussies have no clue on interior decorating, or gardening for that matter, doesn't matter. We made our own house quite cosy. Had to make a trip to Ikea though, which is 4 hours away. 12. A lot of our aunts, uncles and cousins live here and it is great to get to know them better. 13. I always wanted to experience living abroad and hey, I'm doing it! Links to other Thursday Thirteens! 1. sharala 2. susan (leave your link in comments, I’ll add you here!)

Get the Thursday Thirteen code here!


The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!

View More Thursday Thirteen Participants

13 things about marking papers

Thirteen Things about marking papers by Taconcubano My number 2 is about a down side of my work. Maybe I should have stuck with my 'I never want to be a teacher' idea? ;-) 1. Marking papers takes up lots of time, especially time that was supposed to be free time, as in 'weekends' and 'evenings'. 2. I actually don't like it to award Fails. 3. Unfortunately I have to, too often. 4. Which makes you wonder: why not just give everybody a Pass? Or higher? Well, if that was possible, there wouldn't be much point in marking the papers in the first place. Which would be fine with me: let's change the rules. 5. This would not go well within our society though, which is very much focused on performance and proving to be the best, be it in school, sports, art, dance (tap dance competitions?????) or at bullying other countries about their idiosyncracies. 6. Hey, we have spelling contests for primary school children, for goodness sake! And aren't there the diploma's in kindergarten for being able to tie your shoelaces? 7. See, that's where it all starts, the obsession with grades and marks. Maybe even sooner, when parents are bragging about their children who 'already' can roll over, crawl or smile. (Meaning: my kid is better than yours, that still cannot perform these things.) 8. I think it is silly my uni only gives out grades, not marks, because students tend to give you a whole lot of hassle over 0.1 more if you do give them the marks. But we give them the marks anyway, we just don't tell them which ones. (I must admit this does save time arguing about them, but still.) 9. Students only complain about unfairness if they find your judgement to severe. If you give them a good grade for slack work, nobody complains (like: this is not fair to my classmates, please mark me down). 10. Marking is not too bad if students would write interesting papers, but those are a minority. Lots of people study efficiently, another Western based value: get the best result with the least effort. 11. You maybe wonder by now why I want to be a teacher? Well, I like the students and I like to work with them. Do it over being stuck in an office for 8.5 hours a day anytime. I just don't like marking papers. Or reports for that matter. 12. The reason I'm procrastinating here, from marking papers that is, is that is seems to be a real Sisyphus job (the ancient king who had to roll a big rock up a hill, only to have it roll down the other end, after which he had to start over): as soon as the pile is gone, there is a new pile turning up. 13. So I guess I have to put up with this part of the job. But only while protesting! Links to other Thursday Thirteens! 1. caylynn 2. dragon heart 3. chaotic mom 4. chickadee

Get the Thursday Thirteen code here!


The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!

View More Thursday Thirteen Participants

Thursday 13: Sint!

Thirteen Things about Sinterklaas 13 things you need to know about Saint Nicolas, who's birthday is celebrated on the 5th of December each year. 1. Saint Nicolas (or Sinterklaas as we call him) is a nice friendly guy, but not stupidly silly as Santa Claus (hohoho ....). 2. He is not as fat either. 3. He has this really cool white horse, called Schimmel (which would translate as 'mould', because that is what we call white horses with little grey spots on them) who can do rooftops. 4. As soon as he arrives in the country, you got to put your shoe at the fireplace/window/balcony and he'll stuff it with lollies. Smart children use a very big shoe, preferably a boot. 5. His Pieten (the black helpers) ARE funny and silly and they do good acrobatics. 6. Sinterklaas lollies are the best: chocolate letters, spicy sweets, chocolate mice, marzipan sausages. 7. You get to make a 'surprise' (pronounce 'surprease') for someone, which gives you the opportunity to set them straight on their errors from the past year. Only in a nice teasing way though, nothing nasty or mean. 8. Sinterklaas has his own news on tv, so you get important updates on his works and whereabouts each day. 9. He also owns a website, where you can get help with the rhymes that go with the surprise. 10. Sinterklaas' birthday is actually on the 6th, so in Belgium that is the day they celebrate. In the Netherlands it is on the evening of the 5th. 11. Some parents tell their children when they are about 7 years old that Sinterklaas doesn't actually exist. Of course they are very wrong! 12. Sinterklaas was a real bishop, some 800 years ago, in Turkey. I'm not sure they still remember him there though. 13. I just love Sint and I think it is a sin that shopkeepers try to copy the US and UK and start putting up Xmas trees before the 5th of December. There should be a law against that! Links to other Thursday Thirteens! 1. (leave your link in comments, I’ll add you here!)

Get the Thursday Thirteen code here!


The purpose of the meme is to get to know everyone who participates a little bit better every Thursday. Visiting fellow Thirteeners is encouraged! If you participate, leave the link to your Thirteen in others comments. It’s easy, and fun! Be sure to update your Thirteen with links that are left for you, as well! I will link to everyone who participates and leaves a link to their 13 things. Trackbacks, pings, comment links accepted!

View More Thursday Thirteen Participants